कधी सकाळी आठवण येतेस, कधी संध्याकाळी आठवण येतेस, कधी कधी एवढे आठवण येता कि, आरसा आम्ही बघतो, आणि दिसतेस तू.

डोळ्याने इशारे समजू शकत नाही, ओठानी हृदयाच्या गोष्टी सांगू शकत नाही, आमच्या हृदयातल्या गोष्टी कसं सांगू, कोणी तरी आहे जिच्याशिवाय राहू शकत नाही.

किती प्रेम आहे तुज्यावर खरच नाही सांगणार? आता सावली सारखे राहणार तुज्यासोबत…पण दिसू नाही देणार…

जीवापाड प्रेम केल्यावर कळत कि, प्रेम म्हणजे काय असत. तुम्ही प्रेम कोणावरही करा पण ज्याच्यावर कराल, त्याच्यावर अगदी शेवट पर्यंत करा…

“जो पर्यंत सूर्य होणार नाही थंड तो पर्यंत तुझ्यावर प्रेम करणं होणार नाही माझ्या कडून बंद.”

आम्ही तर ते आहोत, जो प्रेम ही करतो आणि राग सुद्धा करतो, पण तुझ्या विना राहू शकत नाही, जे काही करतो फक्त तुझ्यासाठीच करतो.

दाटून आलेल्या संद्याकाळी, अवचित काहीस ऊन पडत… तसंच काहीसं पाऊस न वाजवता, आपल्या आयुष्यात प्रेम येत!