सुकलेले फुल सुगंध देऊन जातात, गेलेले क्षण आठवणी देऊन जातात, प्रत्येकाशी ओळख असतेच निराळी, कोणी मैत्रीत प्रेम तर, कोणी प्रेमात मैत्री देऊन जातात.
मैत्री असावी चंदनासारखी, सुगंध देणाऱ्या फुलासारखी, जशी तुटलेल्या ताऱ्याला आधार देणाऱ्या धरतीसारखी, प्रकाशाचे तेज घेऊन सावलीसारखी कोमल असावी.
मैत्री करत असाल तर चंद्र तारे यां सारखी अतूट करा.. ओंजळीत घेवून सुद्धा आकाशात न मावेल अशी करा..
मैञीला नसतात शब्दांची बंधने, त्याला असतात ती फक्तहदयाची स्पंदने, मैञी व्यक्त करण्यासाठी कधी कधी शब्द अपुरे पडतात, पण अंतःकरणापासुन व्यक्त केले तर चेहऱ्यावरील भावही पुरेसे असतात.
एखाद़याशी सहजचं हसता हसता, रुसता आल पाहीजे. त्याच्या डोळ्यातल पाणी अलगद, पुसताही आल पाहीजे. मान अपमान मैत्रीत असं काहीच नसतय. आपल्याला तर फक्त त्याच्या ह्रदयात, राहता आल पाहिजे.
देव माझा सांगून गेला, पोटापुरतेच कमव.. जिवाभावाचे मित्र मात्र, खूप सारे जमव.
सुकलेले फुल सुगंध देऊन जातात, गेलेले क्षण आठवणी देऊन जातात, प्रत्येकाशी ओळख असतेच निराळी, कोणी मैत्रीत प्रेम तर, कोणी प्रेमात मैत्री देऊन जातात.
मैत्री असावी चंदनासारखी, सुगंध देणाऱ्या फुलासारखी, जशी तुटलेल्या ताऱ्याला आधार देणाऱ्या धरतीसारखी, प्रकाशाचे तेज घेऊन सावलीसारखी कोमल असावी.
मैत्री करत असाल तर चंद्र तारे यां सारखी अतूट करा.. ओंजळीत घेवून सुद्धा आकाशात न मावेल अशी करा..
मैञीला नसतात शब्दांची बंधने, त्याला असतात ती फक्तहदयाची स्पंदने, मैञी व्यक्त करण्यासाठी कधी कधी शब्द अपुरे पडतात, पण अंतःकरणापासुन व्यक्त केले तर चेहऱ्यावरील भावही पुरेसे असतात.
एखाद़याशी सहजचं हसता हसता, रुसता आल पाहीजे. त्याच्या डोळ्यातल पाणी अलगद, पुसताही आल पाहीजे. मान अपमान मैत्रीत असं काहीच नसतय. आपल्याला तर फक्त त्याच्या ह्रदयात, राहता आल पाहिजे.
देव माझा सांगून गेला, पोटापुरतेच कमव.. जिवाभावाचे मित्र मात्र, खूप सारे जमव.