प्रत्येकाला तेवढीच जागा द्या, हृदयात, जितकी तो तुम्हाला देतो, नाहीतर तुम्ही स्वतः रडणार किंवा, तो तुम्हाला रडवणार.

“जवळ तिच्या असताना, शब्दांना फुटली ना भाषा… विसरुन जात मन माझं सार, अशी तिच्या प्रेमाची नशा…”

“प्रेमात नसते कधी शिक्षा प्रेमच घेत राहते प्रेमाची परीक्षा करून तर बघा निस्वार्थी मनाने उगाच कशाला ठेवता मनात अपेक्षा..”

आपली काळजी जी व्यक्ती जास्त घेते…. जी आपल्यावर जीवापाड प्रेम करते…

नाही आवडलं तुझ मला हे परक्यासारख वागण, सोडून दिलंय मी आता तुज्यामागे धावण…

कुनावराही प्रेम करण हा वेडेपणा कुणीतरी आपल्यावर प्रेम करणे ही भेट आणि आपण ज्याच्यावर प्रेम करतो त्याने ही आपल्यावर प्रेम करणे म्हणजे “नशीब”.

म्हणून प्रेम कधी मिळत ते समोरच्याच्या मनात असावं लागत आणि समोरच्याच्या मनात रुजायला ते देवाला मान्य असाव लागत.